De Werkelaar - maakt werk met mensen

Succesverhalen

De Werkelaar kent vele verhalen van al onze medewerkers. Hieronder zijn een aantal verhalen voor u neergezet om de diversiteit van onze medewerkers weer te geven. Geen één medewerker is immers het zelfde en al hun verhalen zijn boeiend. Uiteraard zijn de namen in deze verhalen gefingeerd.

Faiza

“Hallo ik ben Faiza, ik wil graag mijn verhaal met jullie delen, ik woon al een aantal jaren in Nederland. Ik ben uit mijn thuisland Somalië gevlucht en door mijn oorlogstrauma ben ik gaan gebruiken en raakte verslaafd aan drank, dit om mijn zorgen en pijn kwijt te raken. Nadat ik therapie heb gevolgd was het goed dat ik dagbesteding zou volgen om structuur te houden in mijn dagritme, zo kwam ik op de Werkelaar bij de afdeling catering terecht. Na mijn therapie dacht ik dat ik al goed op weg was maar dat viel me tegen, ik ben teruggevallen in mijn oorlogstrauma en drankgebruik. De werkleiders van de Werkelaar gaven me geen gelegenheid om stilletjes te verdwijnen want ze bleven me opzoeken, praten en bellen om te vragen waarom ik er niet was en dat we het morgen weer opnieuw gingen proberen. Doordat zij in mij bleven geloven en mij stimuleerden, kreeg ik zelf ook een stuk eigenwaarde en kracht terug.terug en kracht. Ik kon thuis meer problemen met mijn zoon aanpakken en mijn eigen kracht ontdekken. Ik kreeg steeds meer verantwoordelijkheid en kreeg een voorvrouw functie in de catering waarbij ik mensen ging motiveren en leren. En ervaarde dat ik veel meer in mij had dan ik ooit had gedacht. Een van mijn werkleiders stelde me voor om eens samen te kijken wat ik zou willen buiten de Werkelaar, met dat idee was ik niet bepaald enthousiast. Ik heb een verleden met drank, psychiatrie en ben alleenstaande moeder, ik kan nog wel zo even doorgaan. Met heel veel vertrouwen vanuit de Werkelaar ben ik mee gegaan in het proces verder kijken dan de Werkelaar. De wetenschap dat ik altijd terug kon vallen op de Werkelaar gaf mij de steun in de rug die ik nodig had om het aan te gaan. De Werkelaar gaf aan dat ik altijd weer terug mocht komen indien ik dat nodig zou hebben. Langzaamaan ben ik begonnen met een schoonmaakbaan bij de belastingdienst in Zwolle. Eerst met één dag in de week en de rest op de Werkelaar. Ook dit proces was vallen en opstaan en wederom werd ik enorm gesteund door mijn begeleiders. Ik heb heel kort geleden officieel gedag gezegd op de Werkelaar en ben volledig aan het werk bij de belastingdienst. Ik ben mijn uitkering nog niet kwijt maar ik doe wel weer volwaardig mee in de maatschappij en lever een bijdrage voor het geld wat ik verdien. De werkleiders zeggen altijd dat ik het zelf heb gedaan maar ik had dit echt niet zonder hun steun gekund. Met heel veel groeten, Faiza.”

Faiza

Danny

“Hoi ik ben Danny, vanuit de Ambelt (speciaal onderwijs) ben ik stage gaan lopen op de Werkelaar, ik ben begonnen met 5 minuten er zijn en fietste dan weer terug naar school. Alle prikkels maakten dat ik dit niet langer kon vol houden dan vijf minuten en het liefste had ik een werkplek voor mij alleen gehad met maar één begeleider waar ik terecht kon. Het opbouwen van mijn werktijd heeft een aantal jaren geduurd. Sinds twee jaar ben ik van school en werk ik vijf hele dagen op de Werkelaar. Op de Werkelaar heb ik ook geleerd dat ik nu aan meerdere mensen durf te vragen welk werk ik moet doen of waar ik de producten vandaan moet halen. Ik ga nu ook pauze houden in de kantine, omdat ik dat zelf heb besloten dit te doen. De werkzaamheden vind ik leuk. Ik werk alleen aan een tafel en dat vind ik fijn.”

Danny

Richard

“Richard is mijn naam, ik werk inmiddels 5 jaar op de Werkelaar. In het begin was het erg lastig om op tijd te komen en wilde ik maar 3 dagdelen per week werken. Ik had elke dag moeite om op gang te komen. Mijn werkleider zag dat ik absoluut talenten had en wilde daar ook gebruik van maken. Zo mocht ik met de vrachtbus bestellingen ophalen en wegbrengen, dit vond ik zo leuk dat ik besloten had om 5 hele dagen te gaan werken. Ik mocht steeds meer doen ik ging ook bij de groen/klus bus aan het werk. Omdat ik liet zien dat ik gemotiveerd ben mocht ik ook bij de overburen (fabriek) af en toe inspringen. Ik wordt dan als het ware uitgeleend, dit bevalt mij prima en ik word steeds vaker gevraagd om daar te komen werken. Voorlopig wil ik nog niet regulier werken omdat ik af en toe even terug gefloten moet worden omdat ik soms te hard van stapel loop. En dit is precies wat mijn werkleider doet, hij ziet precies aan mij wanneer er op de rem getrapt moet worden.”

Richard

Marijke

Ik ben Marijke, “Daar kwam ik dan, de Werkelaar binnen. Uitgevallen op de receptie van een school vanwege onder andere mijn epilepsie en daardoor was er die afstand tot de arbeidsmarkt. Hoe kreeg ik dat voor elkaar? Vertrouwen nul en enorm onzeker over mezelf en werk. Werd met heel veel enthousiasme ontvangen op de Werkelaar. Je mag zijn wie je bent op de Werkelaar en samen komen we weer bij je talenten werd er gezegd. Ja, ja dacht ik - dat zal wel ! Langzaam maar zeker ging ik de Werkelaar leuk vinden en de mensen en het productiewerk. Lekker me kunnen verstoppen achter het werk. Mijn zelfvertrouwen kwam langzaam weer tevoorschijn. Er viel op een dag iemand van de receptie uit en aan mij werd gevraagd om dit over te nemen die dag ! Ik had immers ervaring…….dood eng en met heel veel lood in mijn schoenen heb ik dat gedaan ! Ik vond mijn vak weer leuk en om een lang verhaal kort te houden…….. ik werk weer in mijn oude vak als receptioniste in een bejaardentehuis. Ik vond mijn tijd bij de Werkelaar helend en super.

Marijke

Mo

“Ik ben Mo en 21 jaar, Door mijn autisme vind ik het erg lastig om op tijd mijn bed uit te komen en om wat te ondernemen. Mijn begeleider heeft mij een keer meegenomen naar de Werkelaar om eens te kijken wat daar allemaal gedaan wordt en hoe er gewerkt wordt. Ik werd erg enthousiast over alle productlijnen die ze daar hebben maar wist eigenlijk niet wat ik nou precies wilde. Gelukkig zijn ze op de Werkelaar flexibel en kreeg ik de kans om op verschillende productlijnen mee te draaien. Ik heb de fietsen, hout en later de afdeling catering geprobeerd. Op tijd komen ging mij beter af. Soms lukt het niet om op tijd te komen dit heeft te maken met hoe ik mij die dag voel, want soms ben ik depressief en komt er weinig uit mijn handen. Nadat ik een jaar bij de Werkelaar heb gewerkt vond ik het tijd worden om een stapje verder te gaan. Ik ben zelf op zoek gegaan naar wat anders en inmiddels doe ik vrijwilligers werk in de horeca.”

Mo

Meer artikelen...

  1. Egbert
  2. Lotte